Rozliczenie kosztów podgrzania oraz zużycia ciepłej wody jest ważnym elementem procesu zużycia ciepła. Dobre, zgodne z ilością pobranego ciepła w ciepłej wodzie oraz rozliczeniu kosztów związanych z podgrzaniem wody będzie decydować o ekologicznym podejściu do efektywności energetycznej w budynkach zbiorowego zamieszkania. ogrzewania: dla części lokalu zlokalizowanej na III-piętrze ogrzewanie zwykłe za pomocą grzejników zasilanych z węzła cieplnego, dla części lokalu na poddaszu ogrzewanie indywidualne elektryczne. Dla tego typu lokalu rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania dostarczanego z węzłów cieplnych 1) Do kosztów stałych ogrzewania budynku zalicza się: a. opłatę stałą pobieraną przez dostawcę za ciepło dostarczone na cele centralnego ogrzewania danego budynku, b. koszty ogrzewania pomieszczeń ogólnego użytku w danym budynku (klatek schodowych, wózkowni, itp), łazienek. Koszty te ustala się Kwestia rozliczania kosztów centralnego ogrzewania nie jest prosta i budzi wiele kontrowersji wśród mieszkańców budynków wielolokalowych. Istnieje bowiem kilka metod rozliczania kosztów ciepła, a wybór ostatecznego sposobu leży po stronie właściciela lub zarządcy budynku. . Rozumiem, że przedmiotowa uchwała rady nadzorczej zmieniła regulamin rozliczeń kosztów ogrzewania przeznaczonego na ogrzewanie tego budynku i przygotowanie ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie poprzez instalację w budynku. Metoda rozliczenia całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe w danym budynku wynikać bowiem musi z regulaminu. Wprawdzie spółdzielnia mieszkaniowa nie jest państwowym organem ustawodawczym, niemniej uważam, że także spółdzielnia powinna generalnie przestrzegać podstawowych zasad prawidłowej legislacji, w tym zasady niedziałania prawa wstecz (z łac. lex reto non agit). Uważam jednak, że dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu znaczenie może mieć ustalenie, czy wprowadzenie przedmiotowej uchwały z mocą wsteczną mogłoby być uzasadnione. Zgodnie z art. 45a ust. 6 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne „w przypadku gdy wyłącznym odbiorcą paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczonych do budynku jest właściciel lub zarządca, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła”. Oznacza to, że w budynku wielolokalowym zarządca powinien wprowadzić indywidualny system rozliczania kosztów ogrzewania. W tym celu zarządca dokonuje wyboru metody rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe w tym budynku (art. 45a ust. 9 ustawy). W przypadku zakupu ciepła z sieci miejskiej do węzła cieplnego naliczenie kosztów indywidualnego zużycia ciepła w lokalu odbywa się na podstawie kosztów zakupu ciepła do budynku, tj. na podstawie faktur dostawcy ciepła. Faktury wystawiane są na podstawie wskazań ciepłomierza głównego zainstalowanego w danym węźle cieplnym i cen jednostkowych oraz opłat ustalonych przez dostawcę ciepła. Wybór metody rozliczania zależy od budowy instalacji rozprowadzającej ciepło do poszczególnych lokali. I tak, koszty zakupu ciepła rozlicza się w części dotyczącej: 1) ogrzewania, stosując metody wykorzystujące: a) dla lokali mieszkalnych i użytkowych: wskazania ciepłomierzy, wskazania urządzeń wskaźnikowych niebędących przyrządami pomiarowymi w rozumieniu przepisów metrologicznych, wprowadzonych do obrotu na zasadach i w trybie określonych w przepisach o systemie oceny zgodności, powierzchnię lub kubaturę tych lokali, b) dla wspólnych części budynku wielolokalowego użytkowanych przez osoby niebędące odbiorcami powierzchnię lub kubaturę tych części odpowiednio w proporcji do powierzchni lub kubatury zajmowanych lokal (przy czym przez odbiorcę należy rozumieć każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym; 2) przygotowania ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie przez instalację w budynku wielolokalowym, stosując metody wykorzystujące: a) wskazania wodomierzy ciepłej wody w lokalach, b) liczbę osób zamieszkałych stale w lokalu. Zastosowanie przez zarządcę budynku konkretnej metody obwarowane zostało następującymi warunkami, mianowicie wybrana metoda ma: po pierwsze, uwzględnić współczynniki wyrównawcze zużycia ciepła wynikające z położenia lokalu w bryle budynku, po drugie, zapewnić prawidłowe warunki eksploatacji budynku określone w odrębnych przepisach, po trzecie, stymulować energooszczędne zachowania użytkowników lokali, po czwarte, zapewnić ponoszenie opłat w sposób odpowiadający zużyciu ciepła na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej. Z punktu widzenia doboru metody istotne znaczenie ma interpretacja zawarta jest w piśmie Departamentu Bezpieczeństwa Energetycznego Ministerstwa Gospodarki i Pracy z r., przesłanym do Stowarzyszenia ds. rozliczania energii zgodnie z jej zużyciem: „Dokonując, zgodnie z art. 45a ustawy, wyboru metody rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale, właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego musi mieć na uwadze zapisy ust. 9 art. 45a ustawy, tzn. aby wybrana metoda stymulowała energooszczędne zachowania lokatora oraz zapewniała ponoszenie opłat w sposób odpowiadający zużyciu ciepła. Oznacza to, że metoda rozliczania kosztów ciepła wykorzystująca powierzchnię lub kubaturę poszczególnych lokali powinna być stosowana tylko wówczas, gdy nie ma możliwości, np. z przyczyn technicznych, zastosowania metod wykorzystujących wskazania ciepłomierzy lub urządzeń wskaźnikowych”. Zarządca wprowadza wybraną metodę w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń. Nadto ustawodawca nakazał, by powyższy regulamin rozliczeń dopuszczał możliwość zamiennego rozliczania opłat za ciepło dla lokali mieszkalnych lub użytkowych na podstawie ich powierzchni lub kubatury oraz określał warunki stosowania zamiennego rozliczania. Jak z powyższego wynika, problematyka rozliczania kosztów ciepła na ogrzewanie w budynkach wielolokalowych jest sprawą trudną, wynikającą przede wszystkim ze specyfiki ciepła, którego nie da się mierzyć i rozliczać w tak prosty sposób, jak pozostałe media energetyczne i wodę. Mając na uwadze powyższe, należy liczyć się z tym, że spółdzielnia, uzasadniając moc wsteczną przedmiotowej uchwały, może próbować tłumaczyć się tym, że poprzednio wybrana metoda nie spełniła jednego z czterech wyżej wskazanych warunków. Uważam, że to, czy działanie uchwały z mocą wsteczną było uzasadnione, może rozstrzygnąć tylko sąd na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego. W tym celu osoba, której prawa lub obowiązki zostały zmianą regulaminu naruszone, może wytoczyć przed sądem powództwo o stwierdzenie nieważności danej uchwały. Sądem właściwym będzie sąd okręgowy miejsca położenia siedziby spółdzielni, wydział cywilny. Pozew winien być opłacony; zgodnie z art. 27 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych opłata w tym przypadku wynosi 200 zł. Pozew należy złożyć do sądu w 2 egzemplarzach. Warto też na podstawie statutu Pana spółdzielni ustalić, czy podjęcie przedmiotowej uchwały w ogóle należało do kompetencji rady nadzorczej. Nadto o zmianie regulaminu spółdzielnia winna poinformować lokatorów w terminie 14 dni od dnia jego wprowadzenia przez podanie go do wiadomości publicznej. Podsumowując, co do zasady prawo nie powinno działać wstecz. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Zasady rozliczania budynków wielolokalowych określają przepisy ustawy prawo energetyczne. W przypadku gdy wyłącznym odbiorcą ciepła dostarczanych do budynku jest właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych kosztów zakupu ciepła. Koszty zakupu ciepła rozlicza się w części dotyczącej lokali według wskazania ciepłomierzy, według wskazania urządzeń wskaźnikowych niebędących przyrządami pomiarowymi lub według powierzchni lub kubatury tych lokali, natomiast w przypadku wspólnych części budynku przyjmując powierzchnię lub kubaturę tych części odpowiednio w proporcji do powierzchni lub kubatury zajmowanych lokali. Wspólnota mieszkaniowa dokonuje wyboru metody rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale w tym budynku, tak aby wybrana metoda, uwzględniając współczynniki wyrównawcze zużycia ciepła na ogrzewanie, wynikające z położenia lokalu w bryle budynku przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowych warunków eksploatacji budynku, stymulowała energooszczędne zachowania oraz zapewniała ustalanie opłat w sposób odpowiadający zużyciu ciepła na ogrzewanie. Wspólnota mieszkaniowa wprowadza wybraną metodę rozliczenia w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń ciepła przeznaczonego na ogrzewanie tego budynku. Podzielniki w łazienkach i kuchniach Zgodnie z opiniami wielu fachowców montaż podzielników cieczowych w łazienkach i kuchniach jest nieporozumieniem. Podzielnik ten bowiem wykaże w łazience każdą gorącą kąpiel a w kuchni zwłaszcza małej lub w której kuchenka umieszczona jest blisko grzejnika każde działanie kuchenki. Niewątpliwie wpływa to na błędne rozliczenie kosztów ogrzewania. Znając ten problem firmy instalujące podzielniki we wspólnotach mieszkaniowych i spółdzielniach mieszkaniowych bardzo często doradzają nie umieszczania podzielników w łazienkach i kuchniach we wszystkich lokalach w budynku. Pomijanie wskazań podzielników w tych pomieszczeniach ma prowadzić do bardziej sprawiedliwego podziału kosztów odpowiadającego faktycznemu zużyciu ciepła w tych lokalach bez zakłamań wynikających z ciepła wytworzonego przez inne źródła niż grzejniki instalacji centralnego ogrzewania. Instalacja częścią nieruchomości wspólnej Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Ta definicja ustawowa jest mało precyzyjna i rodzi problemy interpretacyjne zwłaszcza w przypadku urządzeń. Wspólnoty mieszkaniowe mają więc bardzo często problemy w przypadku instalacji centralnego ogrzewania, wodno-kanalizacyjnej, gazowej, elektrycznej itd.. w określeniu, która ich część jest częścią nieruchomości wspólnej, a która częścią konkretnego lokalu. Jest to przy tym dość ważne dla wspólnot mieszkaniowych rozgraniczenie bowiem, przeprowadzenie przeglądów, usuwanie awarii w nieruchomości wspólnej należy do wspólnoty mieszkaniowej, a koszty tych czynności ponoszą wszyscy właściciele lokali w wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej. Tymczasem przeprowadzenie przeglądów, usuwanie awarii odnośnie lokali należy do ich właścicieli i to oni ponoszą cale koszty tych czynności. Jednak podczas gdy w przypadku innych instalacji możliwe jest ich rozgraniczenie na tę część, która stanowi element lokalu i tę, która stanowi nieruchomość wspólną, to w przypadku instalacji centralnego ogrzewania takie rozgraniczenie nie jest możliwe. Wspólna dla całego budynku instalacja centralnego ogrzewania stanowi bowiem jedną niepodzielną technicznie całość. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28 sierpnia 1997 roku sygnatura III CZP 36/97 instalacja centralnego ogrzewania jest urządzeniem nie służącym wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Z urządzeń takich korzystają wszyscy właściciele lokali zarówno w ten sposób, że ciepło doprowadzane jest do przedmiotu ich własności, jak i w ten sposób, że ogrzewane są wspólne części budynku. Zdaniem sądu składnikiem tzw. współwłasności przymusowej są zarówno elementy instalacji znajdujące się poza poszczególnymi lokalami, jak i elementy znajdujące się w wydzielonych lokalach. Zatem poza przypadkiem indywidualnych systemów grzewczych w każdym lokalu nawet w sytuacji gdy w budynku są zainstalowane mierniki ciepła cała instalacja centralnego ogrzewania ze względu na swoją specyfikę stanowi część nieruchomości wspólnej. Zatem właściciel lokalu, który chce dokonać zmian w instalacji centralnego ogrzewania w lokalu potrzebuje zgody wspólnoty mieszkaniowej. W przypadku dokonania przebudowy bez zgody wspólnoty może ona sądownie wymusić przywrócenie stanu pierwotnego. Paweł Puch – prawnik Spodobał Ci się ten wpis? Podziel się nim: Popularne artykuły Wysokość iglaków na granicy nieruchomości Lokum Deweloper włącza do oferty mieszkania w inwestycji Lokum Monte w podwrocławskiej Sobótce Choinka z drewna! Kto jest deweloperem w rozumieniu nowej ustawy? Ustawa o ochronie praw lokatorów – obowiązki właścicieli i najemców Rustykalny czyli jaki? Pufy i siedziska, czyli jak ożywić nudne wnętrze Dekorujemy dom owocami jesieni! Pełnomocnictwo, czyli jak kupić nieruchomość na odległość Polska vs. Ukraina – porównanie cen mieszkań Chmura tagów : analiza cen mieszkań aranżacje biurko ceny mieszkań design deweloper dni otwarte dom drewno fotel ICM kredyt hipoteczny kredyty kuchnia kupno mieszkania lampy meble mieszkania minimalizm nowe inwestycje ogród oświetlenie poradnik pośrednicy raport rynek pierwotny rynek wtórny salon sofa sprzedaż i kupno stół sypialnia warszawa wnętrza wrocław wspólnota mieszkaniowa wynajem łazienka łóżko ściany

rozliczenie kosztów centralnego ogrzewania